UPDATE: Toetsingskader TBT

16.09.2020

Tributyltin (TBT) is de verzamelnaam voor een klasse van organische tinverbindingen. Het meest bekende voorbeeld is tributyltinoxide, een biocide dat gedurende 40 jaar gebruikt werd in verf om de aangroei van algen en zeepokken op de romp van schepen te voorkomen.Hoewel het gebruik van TBT als additief in verf sinds 2008 verboden is, kan het door het langdurige en wijdverbreide gebruik nog steeds in hoge concentraties aangetroffen worden in het sediment van mariene milieus en bevaarbare waterlopen.

Omdat TBT een niet-genormeerde parameter is, rijst vaak de vraag aan welke normen de gemeten concentraties afgetoetst dienen te worden.

In 2015 heeft VITO in opdracht van OVAM een studie uitgevoerd waarin zo´n toetsingskader werd uitgewerkt. Gezien de inkanteling van de bodemmaterialen in het VLAREBO heeft OVAM beslist om de resultaten van deze studie “Herziening van de grenswaarde voor tributyltin (TBT) in waterbodem” (in bijlage bij dit nieuwsartikel).vrij te geven. Deze werden op 30/09/2020 gepubliceerd in de OVAM-nieuwsbrief "Richtlijnen BSD".

In de studie werd enkel voor de humaantoxicologische onderbouwing van de norm een diepgaande evaluatie werd uitgevoerd. Voor de ecotoxicologische normvoorstellen en de kwaliteitscriteria op basis van uitloging werd een methodiek gebruikt die afwijkt van de "methodiek van het gemeenschappelijk onderbouwing van het normenkader".

In afwachting van bijkomend onderzoek kan op basis van de VITO-studie volgend toetsingskader gehanteerd worden:

  • Waarde Vrij Gebruik TBT = 0,052 mg/kg DS
  • Waarde BBG TBT = 0,35 mg/kg DS

 

Bij een concentratie tussen 0,35 mg/kg DS en 13 mg/kg DS kan door de eBSD nog een sitespecieke evaluatie uitgevoerd worden om hergebruik toe te staan.

Bij een overschrijding van 0,51 mg/kg DS (totaalconcentratie) zullen wij geen grondverzettoelatingen meer afleveren voor gebruik in onderwatertoepassingen.

Ondanks de publicatie van dit toetsingskader, blijft TBT een niet-genormeerde parameter. De StandaardProcedure Technisch Verslag stelt in hoofdstuk 6.3 “Niet-genormeerde stoffen” duidelijk dat de erkende bodemsaneringsdeskundige voor niet-genormeerde parameters bij het evalueren van het analyseresultaat steeds kan uitgaan van eigen opgestelde toetsingswaarden. Het is hierbij de verantwoordelijkheid van de eBSD om een gefundeerd kader uit te werken waarbij er voldoende zekerheid is dat er op het ontvangende terrein later geen verontreiniging in de bodem en het grondwater zal veroorzaakt worden door hergebruik van de desbetreffende bodemmaterialen. Het is dus nog steeds mogelijk om van bovenstaand toetsingskader af te wijken.

Opgelet:

Op internet circuleert een arrest uit 2017 waarin vermeld wordt dat OVAM een concentratie boven 0,3 mg/kg ds TBT als norm voor vrij gebruik als uitgegraven bodem hanteert. Graag geven we mee dat dit de toetsingswaarde was die van toepassing was bij de start van de rechtszaak. Toen het arrest in 2017 werd uitgesproken was de toetsingswaarde van 0,3 mg/kg ds dus reeds achterhaald door de VITO-studie uit 2015.

 

Info update:

Dit artikel werd op 01/10/2020 bijgewerkt naar aanleiding van:

  • overleg over het toetsingskader tussen OVAM en de bodembeheerorganisaties
  • de publicatie van het toetsingskader door OVAM
Deel dit bericht: 
Deel dit bericht